English English

Young Nature Blogger powstał w 2020 roku z inicjatywy UNESCO Biosphere Isle of Man. W tym roku dołączyły Dublin Bay i Kerry Biospheres; prowadzenie własnych lokalnych wyzwań, a uczestnicy w wieku 21 lat i poniżej zostali zaproszeni do przesłania do 500 słów na temat ich ulubionego miejsca, zwierzęcia lub doświadczenia w naturze. Konkurs Kerry Biosphere zakończył się 24 września po otrzymaniu 70 zgłoszeń z całej Irlandii.


Spośród zgłoszeń wyłoniono trzech zwycięzców, na pierwszym miejscu Lissi Nickelson z Midleton w hrabstwie Cork, na drugim Calum Wynton i na trzecim Aoibhinn O'Sullivan obaj z Foilmore w hrabstwie Kerry.
Elaine Grandfield, nauczycielka w Foilmore National School, gdzie obaj wicemistrzowie są w czwartej klasie, powiedziała: „Konkurs spodobał się nam jako początek naszej kampanii Biodiversity Flag. Była to świetna okazja, aby dzieci mogły skupić się na swoim wyjątkowym miejscu i byliśmy zachwyceni, że wszystkie wybrały miejsca tuż za progiem. To cudowne, że dzieci zyskują takie uznanie dla swojej okolicy. Dzieciom bardzo podobał się projekt i uwielbiały dzielić się swoimi historiami z kolegami z klasy”.

W sobotę w Killarney House nagrody przyznano zwycięzcy i obu zdobywcom drugiego miejsca. Każdy zwycięzca otrzymał certyfikat swojego osiągnięcia, torbę z upominkami z Parku Narodowego Killarney wraz z t-shirtem, czapkami, zeszytami, kopią kalendarza „My Kerry Biosphere” 2022 i nie tylko.

Malcolm Noonan TD, Minister Stanu ds. Dziedzictwa i Reformy Wyborczej powiedział o konkursie Young Nature Blogger: „Irlandzkie Rezerwaty Biosfery działają na rzecz połączenia ludzi w każdym wieku z naszym dziedzictwem naturalnym i kulturowym. Biosfery to miejsca, w których możemy pracować na rzecz zrównoważonego rozwoju, a jednym z pierwszych kroków w tej podróży jest zrozumienie otaczającego nas świata przyrody i połączenie się z nim”.
„Ten konkurs zaprosił do tego młodych ludzi. Konkurs Young Nature Bloggers daje młodym ludziom możliwość dzielenia się pasją do przyrody poprzez kreatywne pisanie. Biorąc pod uwagę trzy biosfery, w tym biosfery Kerry i Dublin, z niecierpliwością czekamy na to, jak podzielisz się swoją miłością do natury, wspaniałych przygód na łonie natury i dlaczego wszyscy powinniśmy dbać o te piękne miejsca”.
„Pod wieloma względami nasi młodzi ludzie przewodzą w podkreślaniu skutków zmian klimatu i utraty różnorodności biologicznej, a ten konkurs jest okazją do celebrowania tej pasji i dzielenia się nią z naszymi sąsiadami w Wielkiej Brytanii”.

Wpis naszej zwycięzcy konkursu Lissi Nickelson, który napisał artykuł o spotkaniu z wydrą, został teraz przekazany zespołowi Biosfery Wyspy Man, który koordynuje międzynarodowy element konkursu. Ocenianie tego nastąpi w najbliższych tygodniach, więc trzymamy kciuki za wpis Kerry'ego.

Na zdjęciu powyżej od lewej Mary Toomey, ekolog projektu z projektu MacGillycuddy Reeks EIP i Katie O' Donoghue, autorka książki dla dzieci „Mała wiewiórka, która się martwi”. Katie i Mary wykonały trudne zadanie oceny zgłoszeń do konkursu i wyłonienia zwycięzcy. Na zdjęciu jest także Mary Sheehan, strażniczka ochrony przyrody z National Parks and Wildlife Service pracująca w Killarney National Park, Mary wręczyła nagrody uprzejmie ufundowane przez park narodowy zwycięzcom w Killarney House i podzieliła się swoją wiedzą na temat niesamowitych zwierząt, które można znaleźć tutaj i niektóre z jej ulubionych doświadczeń natury. Ostatnia po prawej to Eleanor Turner, urzędniczka ds. biosfery Rezerwatu Biosfery UNESCO Kerry współpracująca z South Kerry Development Partnership, która zorganizowała konkurs.

Zwycięskie zgłoszenia znajdują się poniżej!

Wydra

Lissi Nickelson, 11 lat, Cork

Jeszcze zanim moja siostra Emma i przyjaciółka napisali niesamowity przewodnik „Irelands Seashore”, byłem głęboko zafascynowany przyrodą.
Moja ciocia i wujek pożyczają swój dom w Tousist, Kerry czasami mojej rodzinie. Dom wychodzi na plażę w zatoce Kenmare.
Jest to kamienista plaża z wieloma skalnymi basenami, w których znajdują się cudowne stworzenia; wiele z nich znalazłem w książce Emmy, w tym zające morskie, rybę fajkową, kraby porcelanowe o szerokich pazurach i węgorze. Mój kuzyn Toto uwielbia węgorze. Czasami chodzę z nim po plaży i szukamy kogoś do obejrzenia. I przy odrobinie szczęścia zwykle go znajdziemy i Toto będzie w swoim żywiole. Uwielbiam tę plażę. To prawie magiczne.


Pewnego popołudnia siedziałem w skalnym basenie, podziwiając moje piękne otoczenie, kiedy potężny krab zdawał się zbliżać do mnie. Byłem tym zafascynowany. Odebrałem go do zamkniętej kontroli. Dla mnie był bardzo słodki, ale może nie tak bardzo dla innych ludzi. Po podjęciu decyzji, że najlepszym imieniem dla niego będzie George, usiadłem i obserwowałem go.


Nagle usłyszałem w pobliżu odgłos szurania nogami. Obróciłem się. Stała tam, wpatrując się we mnie. Siedziałem w skalnym basenie, trzymając kraba i wpatrując się twarzą w twarz z wydrą euroazjatycką. Byłem przekonany, że była częścią mojej wyobraźni, ale w głębi duszy wiedziałem, że nie może być. Jej cętkowany nos, jej głębokie czarne oczy, jej wygięte plecy. Nie mogłem sobie wyobrazić czegoś takiego.


Zeskoczyła ze skały i wpadła do tej samej sadzawki, w której siedziałam. Nie odważyłam się poruszyć. Potem zaczęła wykonywać dziwną czynność: tarzać się. Nigdy bym się tego nie spodziewał. Co doprowadziło do mojej świadomości, że polowała mieszając wodorosty. Ufała człowiekowi, którego nigdy nie spotkała. Tak się cieszyłam, że nie zrobiłam czegoś głupiego, jak próba odstraszenia jej. Znowu spojrzałem na wydrę. Musiała zostać nazwana, była wyjątkową wydrą.
- Púca - powiedziałem pod nosem. Spojrzała na mnie i wróciła do polowania.


Zdecydowałem się na to imię, ponieważ pojawiła się znikąd jak duch, „Púca” po irlandzku.
Nagle wstała z soczystego skalnego sadzawki i wdrapała się na pobliską skałę. Prawdopodobnie już nigdy nie będę miał takiej okazji, więc postanowiłem podążać za nią, zachowując odpowiedni dystans. Robiłem w głowie notatki o tym, jak wydry polują na wybrzeżu. Spojrzała na mnie ponownie, a potem wślizgnęła się do kolejnego skalnego basenu. Nie uważała mnie za zagrożenie.

Po kontynuowaniu procesu kręcenia się wokół, Púca wyszedł z basenu i wszedł do kolejnego, z wyjątkiem tego, który był połączony z morzem. Zastanawiałem się, czy odpłynie, ale nie odpłynęła. Nagle wyszła z basenu z dużą rybą w ustach. Położyła się na kamieniu i zaczęła żuć.
Obserwowałem ją z podziwem. Minęło dziesięć minut. Mogłem powiedzieć, że była gotowa do powrotu do domu. Odeszła jakieś dziesięć metrów. Moja rodzina przyszła zobaczyć, co robię, a kiedy ją zobaczyli, wyglądali na równie oszołomionych, jak ja, kiedy podeszła do mnie po raz pierwszy.
Kiedy w końcu nadszedł czas, Púca spojrzała na mnie jeszcze raz, a potem zniknęła w wodzie.

– Powodzenia – szepnąłem.

lissinickelson

Port Coonanny
Autor: Aoibhinn O' Sullivan, 9 lat, Foilmore, Kerry


Coonanna Harbour znajduje się w South Kerry, niedaleko mojego domu, około 2 km. Jest między Filmore i Caherciveen. Kiedy tam jesteś, możesz czasem zobaczyć foki lub łabędzie, możesz usłyszeć fale i ptaki, możesz łowić ryby lub pływać i skakać z molo, możesz poczuć zapach wodorostów i świeżej słonej bryzy.
Lubię to, bo mogę pływać z kuzynami i przyjaciółmi. Uwielbiam nurkować na dnie morza, kiedy pływam. Pamiętam, jak pewnego razu w lecie zeszliśmy z kuzynami ze schodów i zobaczyliśmy małą foczkę. Było bardzo fajnie. Widać też meduzy, czasami są jasne, brązowe lub różowe, są fajne.

AoibhinnOSullivan

Spacer po Starej Szkole Dromidów
Callum Wynton, 10 lat, Foilmore, Kerry


Znajduje się w Dromid niedaleko Srugreana w South Kerry. Widać ptaki, drzewa, ciernie i krzewy oraz most. Możesz także poszukać ryb w wodzie. Możesz strugać patyki (jestem w tym bardzo dobry), grać w puchatki (zrzucasz patyki z jednej strony mostu, a potem biegniesz na drugą stronę. Pierwszy kij wygrywa!) i słuchać ptaków. Ich brzmienie jest bardzo ładne. Wyczuwalne są polne kwiaty i jeżyny (jesienią).
Podoba mi się, ponieważ jest bardzo spokojny. Bez hałasu, bez ruchu, bez samochodów, tylko odgłos ciszy i natury. Pewnego razu jesienią (chyba w zeszłym roku) zebraliśmy mnóstwo żołędzi. Byli wszędzie! Ja zebrałem 32, a Christopher zebrał 26.

Callum Wynton

Przypiąć

Dołącz do naszej listy mailingowej, aby pozostać w kontakcie!

Zarejestruj się i otrzymuj nasz kwartalny biuletyn. Dowiedz się o nadchodzących wydarzeniach, pracach konserwatorskich i o tym, jak możesz się zaangażować!